سرویس: تازه های خبرکد خبر: 113835|08:53 - 1404/11/18
نسخه چاپی

از هِلاله تا چَناره؛ سلسله مطالبات مغفول‌مانده گیلان‌غرب، سومار و گواور

از هِلاله تا چَناره؛ سلسله مطالبات مغفول‌مانده گیلان‌غرب، سومار و گواور
در حالی‌ که طرح‌ها و وعده‌های توسعه‌ای متعددی برای گیلان‌غرب، سومار و گواور مطرح شده، نبود شفافیت در تصمیم‌سازی، بلاتکلیفی پروژه‌ها و غلبه ملاحظات منطقه‌ای، این طرح‌ها را از «فرصت توسعه» به زنجیره‌ای از مطالبات مغفول‌مانده برای مردم این مناطق مرزی تبدیل کرده است.

به گزارش مطلع الفجر ، در ادامه روندی از تصمیمات، وعده‌ها و افتتاح‌هایی که با ابهام و فقدان شفافیت همراه بوده، افکار عمومی شهرستان‌های گیلان‌غرب، سومار و گواور امروز با مجموعه‌ای از مطالبات انباشته و بی‌پاسخ مواجه است؛ مطالباتی که از بازارچه‌های مرزی تا منابع حیاتی آب و طرح‌های توسعه‌ای امتداد یافته و مستقیماً بر اشتغال جوانان و آینده توسعه منطقه اثرگذار بوده است.

 

در نخستین گام، تصحیح یک نکته اساسی ضروری است؛ نام صحیح بازارچه مرزی مورد بحث، بازارچه مرزی «هِلاله» است؛ پروژه‌ای که بنا بر شواهد موجود، فرآیند تصمیم‌سازی آن در خارج از چارچوب شفاف محلی و با نقش‌آفرینی برخی مسئولان اجرایی و نمایندگان استان ایلام کلید خورده است. این در حالی است که آثار اقتصادی، اجتماعی و امنیتی این تصمیم، به‌طور مستقیم متوجه گیلان‌غرب و سومار است.

 

کارشناسان معتقدند، افتتاح مقدمات بازگشایی بازارچه مرزی هلاله در مجاورت مستقیم بازارچه مرزی سومار، بدون ارائه پیوست رسمی توجیه اقتصادی و اشتغال‌زایی، نمونه‌ای روشن از تصمیم‌سازی غیرشفاف در مناطق مرزی به‌شمار می‌رود. از منظر حقوق عمومی، ایجاد ساختارهای موازی در یک پهنه مرزی، در صورت نبود توزیع عادلانه منافع، می‌تواند به تضعیف ظرفیت‌های موجود و انتقال فرصت‌های اقتصادی از مناطق فعال‌تر منجر شود.

 

در همین چارچوب، یکی از پرسش‌های اصلی افکار عمومی همچنان بی‌پاسخ مانده است:

سهم واقعی جوانان بیکار گیلان‌غرب و سومار از این پروژه‌ها چیست؟

 

در ادامه این زنجیره، وضعیت بلاتکلیف روستاهای بانمیل قرار دارد؛ روستاهایی که قرار بود به‌عنوان محور ثقل مرزی و پیشران توسعه در حدفاصل سومار و گیلان‌غرب ایفای نقش کنند، اما سال‌هاست در چرخه وعده و تعلیق گرفتار مانده‌اند. تداوم این وضعیت، صرفاً یک مسئله عمرانی نیست، بلکه به‌طور مستقیم به مهاجرت اجباری، کاهش جمعیت مولد روستایی و تضعیف بافت اجتماعی منطقه منجر شده است؛ وضعیتی که در ادبیات حقوق توسعه، مصداق تبعیض در دسترسی به فرصت‌ها و نوعی ترک فعل نهادی تلقی می‌شود.

 

اما شاید ملموس‌ترین نمود این مطالبات مغفول‌مانده، موضوع بهره‌مندی مردم گواور از آب سد چناره باشد. سدی که قرار بود پیشران توسعه کشاورزی، تثبیت جمعیت و ایجاد اشتغال پایدار باشد، امروز به دلیل نبود اطلاع‌رسانی شفاف درباره تخصیص آب، برنامه زمان‌بندی بهره‌برداری و سهم مناطق پایین‌دست، با ابهام جدی مواجه است. این ابهام، به‌ویژه در شرایط تنش شدید آبی سال‌های اخیر، موجب رکود زمین‌های کشاورزی و کاهش امید به آینده در میان جوانان منطقه گواور شده است.

 

اهمیت این مطالبات زمانی پررنگ‌تر می‌شود که موضوع، صرفاً محدود به رسانه‌ها و افکار عمومی نبوده و در خطبه‌های اخیر امام جمعه گیلان‌غرب نیز به‌صراحت مورد تأکید قرار گرفته است. امام جمعه گیلان‌غرب، بر ضرورت به ثمر نشستن حداقل یک طرح توسعه‌ای واقعی در این شهرستان تأکید کرده و یادآور شده است که مردم گیلان‌غرب به‌حق، مطالبه‌گر توسعه‌اند؛ مطالبه‌ای که به گفته وی، سال‌ها در سایه لابی‌های سیاسی و ملاحظات منطقه‌ای مغفول مانده و مسیر توسعه این شهرستان را با انسداد مواجه کرده است.

 

به باور ناظران، وقتی حتی تریبون رسمی نماز جمعه از فقدان نگاه متوازن و عدالت منطقه‌ای سخن می‌گوید، دیگر نمی‌توان عقب‌ماندگی توسعه‌ای گیلان‌غرب را صرفاً به کمبود منابع یا مشکلات اجرایی نسبت داد؛ بلکه این وضعیت، نشانه‌ای از غفلت ساختاری نسبت به این منطقه مرزی است.

 

در مجموع، آنچه امروز در گیلان‌غرب، سومار و گواور مشاهده می‌شود، زنجیره‌ای از مطالبات پاسخ‌نگرفته است که از هِلاله تا چناره امتداد یافته و عدم شفافیت و پیگیری‌های منفعلانه، آن را تشدید کرده است. کارشناسان تأکید دارند، تا زمانی که تصمیمات مرزی و پروژه‌های کلان بدون گزارش‌های شفاف، قابل ارزیابی و مبتنی بر عدالت منطقه‌ای به مردم ارائه شود، هر افتتاح جدیدی می‌تواند به‌جای فرصت، به تهدیدی خاموش برای آینده توسعه این مناطق تبدیل شود.