به گزارش مطلع الفجر ،سالهاست مردم شهرگیلانغرب از پدیده حاشیهنشینیِ بیضابطه و امتداد زندگی عشایری در بطن شهر گلایه دارند؛ وضعیتی که امروز نهتنها سیمای شهری را مخدوش کرده، بلکه با افزایش سگهای ولگرد، آلودگی معابر، تخریب فضای سبز و ایجاد مزاحمتهای متعدد، به یک مطالبه جدی عمومی تبدیل شده است.
براستی تفاوت شهر با "بررهآباد" در چیست وقتی ورودی و خروجی گیلانغرب مملو از کپرها، دام و چهرهای آشفته از بینظمی است؟ آیا شأن مردم این شهر، تماشای روزانه چرای دام در پارکها و خیابانهاست؟
توسعه شهری با تعارف و سکوت محقق نمیشود.
نمیتوان هم ادعای مدیریت شهری داشت و هم چشم بر ناهنجاریهایی بست که سالهاست چهره شهر را زخمی کردهاند.
واقعیت آن است که تفکیک بافت شهری از زیست عشایری، نه تقابل با فرهنگ عشایر، بلکه ضرورتی برای حفظ حقوق شهروندی، بهداشت عمومی و نظم اجتماعی است.
عشایر، سرمایه فرهنگی این سرزمیناند، اما زندگی شهری نیز قواعد و الزامات خود را دارد؛ قواعدی که سالهاست قربانی مدیریت منفعل، پاسکاری مسئولیتها و بیتصمیمی مدیرانی شده که هر بار توپ ناکارآمدی را به زمین یکدیگر میاندازند.
بدون اغماض، آنچه وظیفه قانونی دستگاههای مسئول است باید انجام شود؛ از ساماندهی حاشیهنشینی و جمعآوری سگهای ولگرد گرفته تا جلوگیری از چرای دام در محدوده شهری و تعیین تکلیف سکونتگاههای بیضابطه و تغییر کاربری های اراضی از کشاورزی به مسکونی!.
مردم گیلانغرب بیش از این، تاب تکرار وعدهها و سکوتهای فرساینده را ندارند. رضایت عمومی، با اقدام قاطع، شجاعت مدیریتی و اجرای قانون به دست میآید؛ نه با مماشات و فرار از مسئولیت.
☑️باما در ایتا و روبیکا بروز باشید
eitaa.com/matlaelfajr
rubika.ir/matlaelfajr
matlaelfajr.ir