مطلع الفجر-با چنین رویکردی، پر واضح است که ممکن است دم دستی ترین نتیجه ای که از ماجرا گرفته شود، رونق جو بی اعتمادی به سایر اخبار رسانه های داخلی باشد؛ اتفاقی که کم یا زیاد، متاسفانه درباره بخش خبر صداوسیمای ملی رخ داده و موجبات خسران بسیاری شده که متاسفانه همه از آن خبر دارند الا مدیران این نهاد!براستی وقتی سخنان رئیس جمهور کشورمان (حالا چه منتخب باشد و بر سر کار مستقر نشده و چه مستقر باشد و سالها بر زمام امور سوار) به همین سادگی توسط رسانههای داخلی تحریف میشود، چگونه میتوان به صحت اخبار نقل شده توسط این رسانهها از آن سوی جهان، باور داشت؟
به گزارشمطلع الفجربه نقل از «تابناک»، روز گذشته و با پایان یافتن سخنان دکتر حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب در جمع راهپیمایان روز جهانی قدس، تحریف سخنان ایراد شده توسط این مقام، به سرعت واکنشهای جهانی را به همراه داشته و حتی باب اظهار نظر نادرست توسط برخی مقامات خارجی را گشود؛ در حالی که این تحریف نه کار عوامل بیگانه و دشمنان، که در اثر اشتباه عجیب چند رسانه داخلی صورت گرفت.
ماجرا از این قرار بود که رئیس جمهور منتخب در بخشی از سخنان خود، روز قدس را یکی از یادگارهای حضرت امام(ره) خواند و افزود: «در منطقه ما، در سایه اشغال سرزمین فلسطین و قدس عزیز، زخمی بر بدن دنیای اسلام نشسته و این یادآور آن است که مردم مسلمان این حق تاریخی خود را فراموش نخواهند کرد و در برابر ظلم و تجاوز ایستادگی خواهند کرد»؛ اما آنچه چند خبرگزاری رسمی کشور از این سخنان استنباط(!) و مخابره کردند، سخنانی آمیخته با تخیل بود که ماحصل آن، تحریفی با این مضمون به دست داد: «اسرائیل زخمی کهنه بر بدن جهان اسلام است که باید از میان برود»!
نقل این جملات -که پیشتر به شکلی مشابه توسط یکی از مقامات بیان شده بود،- از جانب دکتر روحانی از این رو شگفتی آور بود که وی مشی خود را اعتدال نامیده و با منطق سازگار نیست که چنین فردی پیش از آغاز به کار رسمی، بر نمط خود خط بطلان کشیده و به گونه ای کاملا متفاوت سخن بگوید.
اکنون کافی است به بازخورد سریع این خبر تحریف شده در رسانه های خارجی دقیق تر شویم و بدانیم که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل به سرعت نسبت به آن واکنش نشان داده و در اظهاراتی تحریک آمیز، گفته بود: «او [رئیس جمهور منتخب ایران] به سرعت چهره واقعی خود را نشان داده است» و حتی به این اندازه بسنده نکرده و افزوده بود: «مقامات ایرانی به سرعت سخنان روحانی را تکذیب می کنند اما چنین چیزی را نباید باور کرد»!
اما بشنوید از اینکه به رغم بوجود آمدن چنین مشکل خود ساختهای، برخی رسانه های بیگانه مانند بی بی سی، در اخبار خطی خود خبر داد که رئیس جمهور منتخب چنین سخنانی را بیان نکرده و پیرو این خبر، برخی دیگر از رسانه های خارجی به اصلاح خبر خود پرداختند تا کار به جایی برسد که «توماس اردبرینک»، مقالهنویس روزنامه نیویورک تایمز بنویسد: «روحانی نسبت به سایرین فردی بسیار میانهروست؛ رسانههای داخلی ایران زمانی که سخنان مقاماتشان را نقل قول میکنند، باید با دقت بیشتری عمل کنند.»
اینجا بود که ماجرای به ظاهر ساده اشتباه یک یا چند خبرنگار، مایه تاسف جمعی از اهالی خبر شد چراکه در پوشش خبری که منفعت نظام را به همراه داشت، سهل انگاری (اگر "سهل انگاری" نام مناسبی برای خطایی در این سطح باشد) چند خبرنگار به همراه تایید خطای ایشان توسط دبیر مافوقشان، منجر به انتشار خبری به غایت عجیب و دور از منش رئیس جمهور منتخب شد تا جایی که رسانه های داخلی مجبور شوند برای رد هرگونه سو تفاهمی، فیلم سخنرانی دکتر روحانی را منتشر کنند.
در این میان وب سایت رسمی دکتر روحانی، حتی یک گام جلوتر گذاشته و نه تنها متن اصلی و فیلم سخنرانی این مقام را منتشر کرد، بلکه ترجمه انگلیسی سخنان وی را به روی خروجی خود قرار داد تا شایعه منتشر شده به نقل از رئیس جمهور منتخب در سراسر جهان به سرعت متوقف شده و اب رفته به جوی باز گردد.
این اتفاق ناخرسند هرچند موجب رسوایی امثال نتانیاهویی شد که به دنبال بهانه میگشت تا دشمنی خود را آشکار کند، ولی از جهاتی قابل تامل بوده و میتواند درس هایی با خود به همراه داشته باشد که گران بها بوده و هرگز نباید به روش تجربی حاصل شوند: نخست آنکه خبرگزاری ایرنا در این باره مدعی شده که دلیل شکل گیری چنین اشتباهی آن بوده که همراهان و تیم حفاظتی دکتر روحانی در مواجهه با خبرنگاران مانع دسترسی ایشان به رئیس جمهور منتخب شده اند تا نهایتا تنها خبرنگار خبرگزاری ایران (ایرنا) موفق شود به همراه خبرنگاران صداوسیما در متن مصاحبه با وی قرار گرفته و در ادامه، سایر خبرنگاران به واسطه این خبرنگار در جریان سخنان روحانی قرار بگیرند تا در این فرایند، آنچه نباید، رقم بخورد. اینجاست که باید تیم همراهان رئیس جمهور یازدهم به خوبی به اهمیت کار مخابره خبر صحیح پی برده و این رویداد نا خوشایند را سرلوحه دیدارهای بعدی این مقام با اصحاب رسانه کنند و البته بر خبرنگاران و اولیای رسانه هم واجب تر از قبل شده تا نسبت به رعایت امانت و اصالت اخبار واصله دقت به خرج دهند چراکه هیچ اتفاقی نمیتواند توجیه کننده خطای رسانه ها در باز انتشار نا ثواب یک رویداد باشد. از این بعد ماجرا که بگذریم، نکته دومی که از این اتفاق عجیب رخنمون یافت، تصحیح بی سر و صدای خبر در خروجی خبرگزاری های رسمی بود که خطایی به غایت بزرگ تر مینماید چراکه نشان میدهد این دوستان نه تنها هنوز به وسعت اشتباه خود پی نبرده اند، بلکه در نیافته اند که هزینه های وارد شده در این ماجرا به حیثیت رسانه ای در کشور، تنها و تنها با قبول اشتباه و ارائه توضیحات و در ادامه، پوزش از مخاطبان محقق خواهد شد و حذف یا تصحیح اشتباه، نه اقناع خواننده را به همراه خواهد آورد و نه بازگشت اعتماد در رسانه های ثانویه و بعضا خارجی در استناد به اخبار ایشان را پدید خواهد آورد که رقم نخوردن هر دوی این عوامل به معنای مخاطب گریزی و مراجعه مشتاقان دریافت اخبار صحیح به رسانه های بیگانه خواهد شد.
این مهم زمانی دردناک جلوه خواهد کرد که بداینم خبرگزاری های داخلی به شکل مستقیم یا غیر مستقیم از بیت الامال ارتزاق کرده و تاثیر سوء احتمالی ناشی از اشتباه ایشان، به نوعی هدر رفت سرمایه های ملی به شمار آمده و به طو ناخواسته، آب ریختن به آسیاب رقبا (اگر نگوییم دشمنان) خواهد بود و این ضرر، بزرگ ترین ضرری است که می تواند در این راستا به رسانه های داخلی وارد شود.
نکته سومی که در این رهگذر رخنمون خواهد یافت، برگرفته از همین اعتماد گریزی از رسانه های داخلی و اقبال به رسانه های خارجی خواهد بود چرا که وقتی بدانیم خبر تحریف شده در رسانه های داخلی با تکذیب رسانه های خارجی رنگ ببازد، به آن معنی ست که پذیرفته ایم رسانه های خارجی به رغم محدودیت های بسیاری که در مخابره خبر داشته اند (محدودیت هایی بسیار فراتر از عدم دسترسی به رئیس جمهور بابت ممانعت همراهان یا تیم محافظان وی)، خبر صحیح تری مخابره کرده و یا دست کم به سرعت خبر خود را اصلاح کرده و با ارائه توضیحاتی در صدد اقناع مخاطبان خود بر آمده اند. با چنین رویکردی، پر واضح است که ممکن است دم دستی ترین نتیجه ای که از ماجرا گرفته شود، رونق جو بی اعتمادی به سایر اخبار رسانه های داخلی باشد؛ اتفاقی که کم یا زیاد، متاسفانه درباره بخش خبر صداوسیمای ملی رخ داده و موجبات خسران بسیاری شده که متاسفانه همه از آن خبر دارند الا مدیران این نهاد! شاید عذرخواهی آن دسته از خبرگزاری هایی که در بازنشر گسترده خبر تحریف شده موثر بودند، رویکردی موثر، هرچند با تاخیر، در جلوگیری از این اتفاقات نامطلوب باشد؛ به شرطی که دوستان رسانه ای از این باور خارج شوند که کسی اقدام غیر حرفه ای و خطای بزرگ ایشان را ندیده است!
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد