مطلع الفجر-شیرین عبادی که به مدد آمریکا و غرب، در سال 2003 برنده جایزه صلح شد؛ در گزارشی به موضوع انرژی هسته ای و تحریم ایران پرداخته است.به گزارششبکه اطلاع رسانی دانا، عبادی در گزارش ماهانه خود که به تازگی منتشر شده، همچنین از لزوم احترام به حقوق بین الملل توسط دولت ایران سخن گفته و راه برون رفت از بحران را "اتخاذ تصمیمی درست در زمینه سیاست انرژی هسته ای توسط دولت ایران" عنوان کرده است، اما وی توضیح نداده کدام تصمیم باعث ایجاد بحران شده که اکنون باید برایش تصمیم درست اتخاذ کرد؟
این گزارش که کوله باری از انواع مغالطه هاست، به دوزبان انگلیسی و فارسی منتشر شده و در سه بخش "حقوق مدنی و سیاسی"، "حقوق اقتصادی و اجتماعی" و "میراث فرهنگی و محیط زیست" به بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران پرداخته است.
عبادی که در دوران طاعوت با نوشتن مقالاتی خواستار سرکوب ملت انقلابی ایران شده و آنها را اوباش خوانده بود؛ در گزارش خود مدعی شده "سیاست های غلط حکومت در زمینه انرژی هسته ای سبب شده است تا ایران در معرض سقوط به پرتگاهی قرار گیرد که آثار زیانبار آن، سال ها بر زندگی مردم تأثیر خواهد داشت."
این ادعای عبادی در حالی است که طی یک دهه اخیر ایران همکاری خوبی با آژانس بین المللی انرژی اتمی داشته و تحت نظارت بازرسان آژانس به فعالیت های صلح آمیز هسته ای خود ادامه داده و معلوم نیست کدام سیاست غلط باعث شده تا به قول عبادی ایران در آستانه سقوط به پرتگاه قراربگیرد؟ و معلوم هم نکرده که منظور از پرتگاه چیست؟
گویا این خانم 66 ساله یادشان رفته که جمهوری اسلامی حتی برای شفاف سازی برنامه های اتمی و به دست آوردن اعتماد جهانی تا آنجا پیش رفت که طبق پیمان سعدآباد که در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی امضا شد؛ پذیرفت برای اعتمادسازی و رفع ابهامها در مورد فعالیتهایش به مذاکره بپردازد و در طول مذاکرات داوطلبانه پروتکل الحاقی به پیمان منع گسترش سلاحهای کشتار جمعی را اجرا و غنیسازی اورانیوم را به حالت تعلیق درآورد و حتی در یکی دو سال بعد مذاکره میان سه کشور اروپایی و ایران ادامه یافت و به امضای دو توافققنامه در بروکسل و پاریس انجامید که برابر این توافقنامهها جمهوری اسلامی حاضر شد فعالیتهای غنیسازی اورانیوم را به حالت تعلیق دربیاورد و در مقابل؛ سه کشور اروپایی طرف گفتگوهای هستهای وعدههای مختلفی به ایران دادند که شامل همکاری در برخی پروژههای هستهای و هموار کردن راه پیوستن این کشور به سازمان تجارت جهانی میشد، اما غرب به هیچکدام از تعهداتش پایبند نبود و ایران هم در ادامه؛ سیاستهای هستهای خود را تغییر داد و در نخستین سال فعالیت دولت نهم، تعلیق داوطلبانه فعالیتهای کارخانه UCF اصفهان را خاتمه داد و در سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۶ میلادی) کار در تاسیسات نطنز را دوباره آغاز کرد.
حال باید از عبادی پرسید کدام سیاست غلط بوده است؟
وی همچنین در بخش دیگری از این گزارش خود گفته که "حکومت ایران با این ادعا که قصد استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای دارد، راه اندازی مقدماتی نیروگاه هسته ای بوشهر را در شهریور 1390 آغاز کرد و این در حالی است که ایران با دارا بودن معادن سرشار از نفت، دومین ذخیره گاز در جهان را دارد"
خانم عبادی به طور یقین باید بدانند که سوخت های فسیلی طی چند دهه آینده تمام می شود و به همین جهت این سوال اساسی برای همه کشورهای جهان مطرح است که چه نوع انرژی می تواند جایگزین سوخت های فسیلی مثل نفت، گاز و ذغال سنگ بشود؟
ایشان بد نیست بدانند بسیاری از کشورهایی که از انرژی هسته ای استفاده می کنند، دارای منافع عظیم نفت و گاز نیز می باشند. مثلا روسیه که یکی از کشورهای بزرگ تولید کننده و صادرکننده نفت و گاز در جهان است، در استفاده از انرژی هسته ای چشم پوشی نکرده و بیش از ده نیروگاه هسته ای دارد و حتی برنامه هایی نیز برای توسعه نیروگاه ها یا افزایش عمر نیروگاههای هسته ای خود دارد.
بررسی رزومه شیرین عبادی طی ده سال گذشته، نشان می دهد که دشمنان این نظام با برجسته سازی مهره های وطن فروش و دست چندم نظیر مانند این خانم 66 ساله، مدلی از توطئه "اسب تروا" را برای مقابله با نظام اسلامی طراحی نمود تا ذیل آن گفتمان های ساختار شکن را بر فضای عمومی جامعه ایران حاکم نماید.
شیرین عبادی دی ماه 86 در اظهاراتی که در اسپانیا از احکام فقهی اسلام درباره تفاوت میان دیه زن و مرد، لزوم اجازه شوهر به زن برای سفر، حجاب و اجرای حدود و قصاص در مقابل مجرمان انتقاد کرد و از اینکه حقوق بهاییان و همجنس گرایان در ایران نادیده گرفته شده اظهار تأسف می نماید!
همسویی عملکرد شیرین عبادی با فرقه ضاله بهاییت نیز چنان آشکار است که سران بهاییت در بیت العدل مستقر در سرزمین های اشغالی، با ارسال تقدیرنامهای به کانون مدافعان حقوق بشر ایران، از "خدمات" شیرین عبادی و سایر اعضای این کانون را به فرقه بهاییت "صمیمانه" تقدیر کرد.
این خانم چند وقتی است که اقدام به تاسیس مرکزی با نام مرکز حامیان حقوق بشر کرده است و هرچند وی هدف خود را از تاسیس این مرکز، حمایت از حقوق بشر عنوان نموده، ولی شواهد حاکی از آن است که عبادی بعد از تعطیل شدن کانون مدافعان حقوق بشر و برخورد قانونی با عوامل آن درایران اقدام به تاسیس این مرکز نموده است.
عبادی تا پیش از تاسیس این مرکز به صورت ماهانه گزارشهایی را در زمینه حقوق بشر علیه ایران منتشر میکرد که مورد توجه هیچ نهادی واقع نگردید. بعد از این بیمحلی نهادهای حقوق بشری، وی بدنبال تاسیس این مرکز در شهر Northampton انگلیس برآمد تا با این ابتکار از حاشیه به درآید. تجربه نشان داده نهادهای بینالمللی تحت تاثیر غرب برای مشروع جلوه دادن فشارهای خود به جمهوری اسلامی ایران، گزارشات نهادهای مزدور این چنینی را مستمسک خود قرار میدهند. مرکز اسناد حقوق بشر (وابسته به کنگره آمریکا و تحت مدیریت پیام اخوان) بنیاد عبدالرحمن برومند (تحت مدیریت لادن و رویا برومند و نزدیک به تفکرات شاپور بختیار) کمیته گزارشگران (وابسته به کوهیار گودرزی ) و مجموعه فعالان ( وابسته به کیوان رفیعی و منافقین) از جمله این تشکیلات مزدور هستند که با گزارشهای دروغین خود ایجاد بهانه برای برخی سازمانهای بینالمللی تحت تاثیر غرب و تبلیغات علیه ایران را برعهده دارند.
شیرین عبادی درطول سالهای بعد از انقلاب اسلامی بارها نظام جمهوری اسلامی را متهم به نقض حقوق بشر کرده است. حقوق بشر از ابزار های مهم نظام سلطه جهانی برای فشار به کشورهای هدف به منظور کرنش آنان در مقابل استکبار می باشد و از این ایزار بارها در مجامع جهانی و بین المللی به نفع خود استفاده کرده اند. شیرین عبادی در طول سالهای بعد از انقلاب این ماموریت را به عهده داشته است.