به گزارش مطلع الفجر ،این روزها دوباره نسخه تکراری "یارانه نقدی یا کالابرگ" بهعنوان راهحل مشکلات معیشتی روی میز آمده؛ نسخهای که تجربه بارها نشان داده نهتنها #درمان_نیست، بلکه صرفاً مُسکنی کوتاهمدت برای دردهای عمیق اقتصاد است.
پرداخت یارانههای مقطعی، شاید برای چند روز یا چند هفته موجی از آرامش روانی ایجاد کند، اما در عمل، زیر فشار تورم افسارگسیخته و افزایش مداوم قیمتها، خیلی زود بیاثر میشود.
واقعیت این است که وقتی قیمت ارز آزاد میشود، بازار رها میماند و نظارت مؤثری بر قیمتها وجود ندارد، هیچ کالابرگ و یارانهای قادر نیست شکاف عمیق ایجادشده در سفره مردم را پر کند.
کمکهای معیشتی در چنین شرایطی، بیش از آنکه حمایت واقعی باشند، به نوعی اعتراف تلخ به ناتوانی دولت در کنترل اقتصاد تبدیل میشوند؛ اعترافی که هزینه اصلی آن را مردم، بهویژه اقشار ضعیف و حقوقبگیر، میپردازند.
انتظار افکار عمومی از مسئولان، نه اجرای طرحهای نمایشی و پرهزینه، بلکه اقدامهای ریشهای و شجاعانه است؛ اقدامهایی که منجر به حفظ ارزش پول ملی، مهار تورم، کنترل بازار و بازگرداندن ثبات به اقتصاد شود.
پول ملیِ بیارزش، حتی با هزار یارانه هم جبران نمیشود و جامعهای که هر روز شاهد آبرفتن قدرت خرید خود است، با بستههای حمایتی مقطعی آرام نخواهد شد.
اگر قرار است اعتماد و آرامش به جامعه بازگردد، مسیر آن از اصلاح واقعی سیاستهای اقتصادی، انضباط مالی، شفافیت و دفاع جدی از ارزش پول ملی میگذرد؛ نه از یارانههایی که پیش از رسیدن به دست مردم، زیر چرخهای تورم له میشوند.