ترکیه با پیوستن به ائتلاف بین المللی ضد داعش روابط ش با همسایگان به ویژه جمهوری اسلامی ایران را به تنش کشیده است.موضوع کردها و شهرهای کردنشین در ترکیه، ایران و سوریه همواره از موضوعاتی بوده است که این سه کشور درباره آن رایزنی داشته اند و تلاش میکرده اند بامدیریت درست خواسته های کردها، از سوق دادن آن ها به سمت پان کردیسم و استقلال خواهی اجتناب کنند.
حزب عدالت و توسعه زمانی بر سر کار آمد که کردهای ترکیه خواستار حقوق شهروندی مشابه ترک ها بودند. عبدالله گل و حزب عدالت و توسعه تلاش کردند تا اوضاع مرزها را با اهمیت دادن به خواسته های کردها سر و سامان بدهند.
بی شک توجه به توسعه زیرساخت های مناطق کردنشین و مبحث اشتغال زایی برای جوانان کرد سبب شد تا طی سال های گذشته کردها با دولت مرکزی ترکیه تنش چندانی نداشته باشند.
اما اکنون و با بالاگرفتن فعالیت تروریست های تکفیری در کشوری عراق و سوریه و کشیدن شدن جنگ به داخل شهرهای کردنشین، موضوع پان کردیسم بار دیگر سبب شده تا بین دولت مرکزی ترکیه و کردها تنش های سیاسی ایجاد شود؛ این در حالیست که ایران و سوریه مشکل جدی با کردها ندارند.
دولت اردوغان که با تصویب پرارلمان به ائتلاف ضد داعش پیوسته است باید همانگونه که کردها اعتقاد دارند، در آزادسازی شهرهای کردنشین از جمله کوبانی وارد عمل شود.
از یک پان ترکیسم های ترکیه دولت را تحت فشار قرار داده اند که نیروی نظامی و توان تجهیزاتی خود را برای کمک به کردها به کار نگیرد و از سوی دیگر نیز اردوغان بیش از آن که نیت کمک به مردم مظلوم سوریه و عراق را داشته باشد، رویای سرنگونی بشار اسد را در سر دارد و کمک به کردها را حتی کمک به بشار اسد می داند.
بسیاری از تحلیلگران معتقدند که آمریکا به عنوان رهبر ائتلاف، عربستان و ترکیه بر سر کوبانی با داعش به توافق رسیده اند وگرنه نیروهای ائتلاف توان شکستن محاصره و نجات کردها را طی هفته های گذشته داشته اند.
دولت سوریه و همچنین جمهوری اسلامی ایران در این جریان، به نفع کردها وارد عمل و موضع شده اند. ارتش سوریه به کمک پیشمرگه های کرد رفته و تلاش می کنند تا محاصره کوبانی هرچه زودتر شکسته شود و دولت جمهوری اسلامی ایران نیز با موضع گیری های سیاسی تلاش می کند تا از حقوق کردهای در محاصره دفاع نماید.
ترکیه باید مراقب باشد و بداند دیر یا زود این جنگ منطقه ای پایان خواهد پذیرفت و آن وقت بازگرداندن روابط سیاسی و دیپلماتیک به وضع عادی گذشته، بسیار دشوار خواهد بود.
اردوغان برخلاف دوران نخست وزیری اش که ترکیه را به یک بازیگر مؤثر منطقه ای ارتقا داده بود در دوره ریاست جمهوری اش، جایگاه ترکیه را نه تنها در جهان اسلام بلکه در بین همسایگان با حرف و حدیث های بسیار روبرو کرده است.
تنش در روابط دیپلماتیک از یک سوی و اعتراضات مردمی داخلی در ترکیه از سوی دیگر، کار اردوغان را هر روز سخت تر می کند. اردوغان به یاد داشته باشد که طرف های غربی نگران آینده سیاسی ترکیه نیستند وتنها به دنبال تأمین منافع خود در منطقه اند و از ترکیه استفاده ابزاری می کنند.