این مردم دغدغه نان دارند/ کمبود سرانه آرد و نارضایتی روستانشینان

به گزارش مطلع الفجربه نقل از ریوار، بدون شک، نان به عنوان یکی از اصلی ترین نیاز جوامع شهری و روستایی در سبد غذایی مردم جای دارد و نقش مهمی را در  چرخه معیشت آنان ایفا می کند

در جوامع شهری به دلیل وجود تنوع غذایی و همچنین حجم بالای مراکز عرضه مواد اغذیه ای و فست فودها  میزان استفاده مردم از نان است اما در جوامع روستایی و عشایری به طور حتم این میزان از درصد بالایی برخوردار است.

نان در سفره های مردم روستایی و عشایری به عنوان قوت غالب ایفای نقش می کند که نه تنها خود افراد خانوار بلکه حیوانات آنان هم از این برکت خدادادی بهره مند می شوند.

اما مشکل از آنجا شروع می شود که سرانه آردی که به روستائیان داده می شود، یا با مردم شهری برابر است یا با اختلاف اندکی نسبت به آنها در اختیار روستانشینان قرار می گیرد که به همین خاطر باعث بروز برخی نارضایتی ها در بین مردم اینگونه مناطق شده است.

 به عنوان مثال یک خانوار 5 نفره روستایی و عشایری در طول یک ماه  تنها می تواند یک کیسه 40 کیلویی آرد دریافت کند که با توجه به نوع زندگی و اینکه بخشی از این آرد و نان بایستی در جهت  تغذیه حیوانات آنان مورد استفاده قرار گیرد، این میزان آرد جوابگوی نیاز آنان نیست.

به همین جهت مردم روستایی دهستان عثمانوند کرمانشاه به نمایندگی از دیگر روستاهای منطقه نسبت به این میزان آرد سهمیه ای گلایه ها و نارضایتی خود را با پایگاه تحلیلی خبری ریوار در میان گذاشته و خواستار انتقال این دغدغه به مسئولین ذیربط شده اند تا"شاید"کسی در راستای حل این موضوع دلسوزی کندو کاری انجام دهد.

با این سهمیه نمی شود زندگی کرد

یکی از ساکنان روستای شینه دهستان عثمانوند در گفتگو با خبرنگار ریوار، ضمن ابراز ناراحتی نسبت به وضعیت زندگی شخصی خود و دیگر مردم روستا و اینکه آرد سهمیه ای جوابگوی زندگی یک ماه آنان نیست به خبرنگار ما می گوید: سرانه 8 کیلو گرم آرد در طول یک ماه برای هر نفر به هیچ عنوان جوابگو نیست بطوری که در دهه دوم و سوم هر ماه ما باید دغدغه نان داشته باشیم.

سنجرکریمی افزود: من دارای یک خانواده 8 نفره هستم که در طول یک ماه فقط یک کیسه 40کیلویی آرد به من تعلق می گیرد و این مقدار تنها می تواند 10 روز نیاز ما را تأمین کند و این موضوع نه تنها برای من بلکه برای بسیاری از خانواده های روستایی ایجاد مشکل و آنان را متحمل بار مالی زیادی می کند.

وی گفت: به عنوان مثال اگر برای من در طول ماه چند بار مهمان بیاید این میزان سرانه آرد چطور می تواند جوابگوی من و خانواده ام باشد؟ یا باید مهمان را به خانه راه ندهیم یا اینکه به صورت آزاد آرد را از بیرون و با صرف هزینه های زیاد تأمین کنیم.

کریمی  با اشاره به اینکه سهمیه های آرد در برخی مواقع به دست تعدادی از مردم نمی رسد، گفت: متأسفانه افرادی که مسئول پخش آرد در سطح منطقه هستند به هر دلیلی که ما از آن بی خبر هستیم آرد را به دست تعدادی از مردم می رسانند و  به عده ای دیگر نه، که گمان می رود این سهمیه مردم را به عده ای دیگر بفروشند.

وی همچنین با بیان اینکه فاصله برخی از این روستاها تا مراکز شهری حتی به 50 کیلومتر هم می رسد، خاطر نشان کرد: خیلی از مردم روستاهای این منطقه در طول یک ماه مجبور به خرید آرد به صورت آزاد با قیمتی نزدیک به دوبرابر قیمت آرد سهمیه ای هستند و آنهایی هم که نمی توانند آرد تهیه کنند به ناچار بایستی هر چند روز یکبار به شهر مراجعه و میزان زیادی نان صنعتی تهیه کنند که این کار هم با توجه به بعد مسافت و عدم وجود وسایل نقلیه مناسب باعث تحمیل هزینه ای زیادی به ما می شود.

کریمی و تعدادی دیگر از ساکنین منطقه خواستار توجه مسئولین به این مسئله شدند تا حتی الامکان این میزان را افزایش داده و نیاز اولیه زندگی آنان را بر طرف نمایند.

البته در بررسی هایی که توسط این پایگاه خبری به عمل آمده است خیلی از خانوارهای روستایی و عشایری بر طبق آخرین سر شماری کشوری همچنان سهمیه دریافت می کنند که که با گذشت حدود 10 سال از این مدت هنوز  فرزندان جدید به لیست سهمیه اضافه نشده اند و همین موضوع در بین جوامع روستایی ایجاد چالش کرده است.